Είναι λογικό μετά από δυο και παραπάνω χρόνια (συνολικά) στον πάγκο του Ολυμπιακού ο Ερνέστο Βαλβέρδε να τίθεται αντιμέτοπος με παλαιότερες προπονητικές προσωπικότητες του Ολύμπιακου που έχουν γραψει ιστορία στον πάγκο της Πειραϊκής ομάδας όπως ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, ο Τροντ Σόλιντ και ο Τάκης Λεμονής...
Δεν υπάρχει καμια αμφιβολία ότι ήδη και αυτός όπως και οι προηγούμενοι έχει γράψει χρυσές σελίδες στην ιστορία του συλλόγου. Αλλά είναι καλύτερος; Αυτή είναι η ερώτηση που κάνουν όλοι οι... ποδοσφαιρόφιλοι κάθε μέρα και βιάζονται να τον θεοποιήσουν ή να τον χαντακώσουν. Αλλά ας δούμε λίγο σφαιρικά το θέμα. Αν κοιτάξει κανείς μας τους αριθμούς θα δει ότι έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά σε νίκες από όλους τους προηγούμενους , αναλυτικα:
Ερνέστο Βαλβέρδε (2008, 2010, 2011-)
Σ' όλες τις διοργανώσεις:
Νίκες: 63 (71%)
Ισοπαλίες: 9 (10%)
Ήττες: 17 (19%)
Συνολικά: 89
Ελληνικό πρωτάθλημα:
Νίκες: 50 (77%)
Ισοπαλίες: 7 (11%)
Ήττες: 8 (12%)
Σύνολο: 65
Ντουσάν Μπάγεβιτς (1996, 1997, 1998, 1999 1/2, 2004)
Σ' όλες τις διοργανώσεις:
Νίκες: 144 (70%)
Ισοπαλίες: 32 (15%)
Ήττες: 32 (15%)
Σύνολο: 208
Ελληνικό πρωτάθλημα:
Νίκες: 107 (77%)
Ισοπαλίες: 19 (14%)
Ήττες: 12 (9%)
Σύνολο: 138 αγώνες
Λεμονής (2000, 2001, 2002 1/2, 2006 1/2, 2007 1/2)
Σ' όλες τις διοργανώσεις:
Νίκες: 96 (69%)
Ισοπαλίες: 27 (19%)
Ήττες: 17 (12%)
Σύνολο: 140
Ελληνικό πρωτάθλημα:
Νίκες: 65 (70%)
Ισοπαλίες: 21 (23%)
Ήττες: 6 (7%)
Σύνολο: 92
Τροντ Σόλιντ (2005. 2006 1/2)
Σ' όλες τις διοργανώσεις:
Νίκες: 45 (68%)
Ισοπαλίες: 6 (9%)
Ήττες:15 (23%)
Σύνολο: 66
Ελληνικό πρωτάθλημα:
Νίκες: 36 (80%)
Ισοπαλίες: 1 (2%)
Ήττες: 8 (18%)
Σύνολο: 45
Πηγή μετρήσεων Sport24
Εύκολα λοιπόν βγάζει κανείς το συμπέρασμα ότι αφού στους αριθμούς είναι καλύτερος άρα είναι σε όλα καλύτερος . Σωστά; Λάθος! Είπαμε να το δούμε σφαιρικά το θέμα!!
Ο Σόλιντ δεν αντιλέγω θέριζε στην Ελλάδα, από τα φιλικά εκείνη την χρονιά η ομάδα πετούσε αλλά στην Ευρώπη δεν ήταν και το ότι καλύτερο. Είχε σπάσει τα κοντέρ αφου είχε νικήσει την πρώτη χρονια σε 16 σερί αγώνας και είχε κερδίσει και όλα τα ντέρμπι. Κατέκτησε εύκολα το ντάμπλ και εμεινε και για την επόμενη χρονιά. Παρόλο όμως τα θετίκα αποτελέσματα στην Ελλάδα η Ευρωπαίκη πορεία του Ολυμπιακού δεν ήταν για ακόμη μια χρονιά καθόλου καλή. Για αυτό το λόγο είδε και την πόρτα της εξόδου. Ο Ολυμπιακός είχε πρώταθλήματα και κύπελλα , διάκρηση στην Ευρώπη έψαχνε . Ο Σόλιντ δεν το πρόσφερε αυτό και για αυτό έφυγε.
Ο Λεμονής από την άλλη είχε καλύτερα πατήματα στην Ευρώπη φτάνοντας πολύ κοντά στην πρόκρηση των 16 του Champions leage την χρονιά 2000-2001 όπου ο Ολυμπιακός αποκλήστηκε παρόλο που είχε 9 βαθμούς στον όμιλο του. Από την άλλη όμως ο Ολυμπικός δεν μπορούσε να σταθεί στο ύψος τον περιστάσεων μέσα στη χώρα κάνοντας πάρα πολλές ισσοπαλίες και χάνοντας σημαντικούς βαθμούς σε εύκολες έδρες . Δεν νομίζω ότι κανείς έχει ξεχάσει το σύστημα ¨Διώξε νικάμε¨ με αποτέλεσμα ενώ ο Ολυμπιακός έπαιρνε νωρίς κεφάλι στο σκορ να κάθεται πίσω και να δίνει πολλές ευκαιρίες στους αντιπάλους να ισοφαρίσουν ειδικά στα τελευταία λεπτά. Βέβαια για τα χρήματα που έπαιρνε ήταν ότι καλύτερο υπήρχε στην αγορά αλλά ίσως και το χαμηλό του κασέ να ήταν ο λόγος που κανένας πρόεδρος δεν τον πήρε στα σοβαρά αλλά αντίθετα ήταν η εύκολη λύση.
Και οι δύο ήταν συμαντικοί και οι δύο έγραψαν τη δική τους ιστορία αλλά κανένας τους δεν συγκρίνεται με τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Το 1996, προκάλεσε σάλο με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του αντιπάλου της ΑΕΚ, Ολυμπιακού. Οι οπαδοί της ΑΕΚ, που ως τότε τον είχαν ίνδαλμα, τον αντιμετώπισαν με πρωτοφανές μίσος. Στη νέα του ομάδα σημείωσε σημαντικές επιτυχίες. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρωτάθλημα την ίδια χρονιά, μετά από 10 χρόνια.
Το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά, ενώ τη σαιζόν 1998-1999 όχι μόνο κυριάρχησε στις εγχώριες διοργανώσεις, κατακτώντας το νταμπλ, αλλά οδήγησε και τον Ολυμπιακό στους "8" του Τσάμπιονς Λιγκ, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στο ξεκίνημα της αμέσως επόμενης χρονιάς όμως, δεν κατάφερε να προκριθεί από τη φάση των ομίλων της διοργάνωσης, καίτοι ενισχυμένος με σημαντικές μετεγγραφές, γεγονός που οδήγησε τον "Πρίγκιπα" στην έξοδο. Στον πάγκο των Πειραιωτών κάθισε σε 138 παιχνίδια στην Α' Εθνική (107 νίκες, ποσοστό 77,53%).
Ενδιαφέρον είναι ότι από το 1988-9 έως και το 1998-9, για έντεκα δηλαδή συνεχόμενες σεζόν, το πρωτάθλημα Ελλάδας κατέληγε είτε στον Παναθηναϊκό, είτε στην ομάδα που προπονούσε ο Μπάγεβιτς (ΑΕΚ ή Ολυμπιακό). Συνολικά ο Μπάγεβιτς κατέκτησε επτά πρωταθλήματα και ο Παναθηναϊκός τέσσερα.
Μετά από 4 χρόνια ανέλαβε ξανά το τιμόνι της Πειραϊκής ομάδας καθώς ο ολυμπιακός, μετά από το χαμένο πρωτάθλημα του 2004, έψαχνε έναν προπονητή για να τον επαναφέρει στους τίτλους. Ο στόχος επετεύχθει και ο Ολυμπιακός κατέκτησε το νταμπλ και πάλι . ταυτόχρονα έκανε και μια καλή πορεία στην Ευρώπη αφού έφτασε κοντά στην πρόκριση αλλά η Λίβερπουλ του Steven Gerrard είχε διαφορετική άποψη αφού έκλεψε το εισιτήριο για τους 16 του CL μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού και στη συνέχεια κατέκτησε και το βαρύτιμο τρόπαιο. Παρά τα καλά αποτελέσματα δε συνέχισε μετά το τέλος της χρονιάς, κυρίως λόγω της πίεσης των οπαδών, οι οποίοι δεν ήταν ικανοποιημένοι από τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας.
Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που ο ¨πρίγκιπας κάθισε στον πάγκο του Ολυμπιακού αφήνοντας πίσω του καλές εντυπώσεις και έναν χτισμένο Ολυμπιακό. Γιατί χτισμένο ; Επειδή ο Μπάγιεβιτς δεν έπαιρνε παίχτες για μια σεζόν αλλά επένδυε σε αυτούς. Παίχτες όπως ο Μπόζινταρ Μπάντοβιτς, ο Ανατολάκης, ο Ελευθερόπουλος, ο Μαυρογενίδης, ο Γιαννακόπουλος, ο Άτζας, ο Αμανατίδης, ο Αλεξανδρής και πάνω από όλους ο Πέτρακ Τζόρτζεβιτς ήταν προσωπικές του επιλογές χαμηλές σε κόστος αλλά υψηλές σε αποτελεσματικότητα.
Αυτή είναι η ιστορία, αυτά είναι τα θηρία του ερυθρόλευκου πάγκου αν τα έχει περάσει ακόμα η αν θα τα περάσει το μέλλον θα το δείξει . Σίγουρα έχει κάνει ήδη πολλά αλλά όχι αρκετά, νομίζω, για να τον θυμούνται σε 15 χρόνια…
.png "English"){kind=small}
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου