Steve Buscemi: το outsider fashion icon

Επιστροφή στην σκληράδα, αλλά και το στυλ της εποχής της ποτοαπαγόρευσης επιχειρεί η σειρά “Boardwalk Empire” και ο Steve Buscemi.

Από τον Νίκο Φωτάκη

Ακόμη κι όσοι από εμάς δηλώνουμε ορκισμένοι φαν του Steve Buscemi, δεν μπορούσαμε ποτέ να τον φανταστούμε ως πρωταγωνιστή. Αυτό το αποστεωμένο πρόσωπο με το μεγάλο στόμα, το γεμάτο στραβά δόντια, τα τεράστια, υγρά θλιμμένα γαλάζια μάτια με τις σακούλες από κάτω έμοιαζε προορισμένο να περιορίζεται για πάντα σε δεύτερους ρόλους – είτε ρόλους με ζουμί σε ανεξάρτητες αμερικανικές ταινίες (τότε που υπήρχε ακόμη ανεξάρτητο αμερικανικό σινεμά), είτε ρόλους-στολίδια σε χολιγουντιανές παραγωγές (όπου συνήθως τον καλούν να δώσει μια κωμική νότα), κατά κύριο λόγο παίζοντας ένα είδος loser – ή μάλλον καθορίζοντας δια παντός πώς πρέπει να παίζονται οι “losers” στις ταινίες. Αλλά ότι θα ερχόταν η ώρα που θα τον βλέπαμε να κυριαρχεί στην οθόνη, παίζοντας έναν ήρωα που είναι το αντίθετο του loser σε μια ταινία διάρκειας 18 ωρών (μέχρι στιγμής), δεν το περιμέναμε.

Όσο για τον χαρακτηρισμό “ταινία 18 ωρών” είναι ο μόνος που ταιριάζει στο “Boardwalk Empire“, αυτήν την επική σειρά (κάθε Κυριακή μεταδίδεται από το HBO, ενώ τον πρώτο κύκλο έδειξε μέσα στο καλοκαίρι η Nova) που αναβιώνει το Ατλάντικ Σίτι της ποτοαπαγόρευσης, μέσα από την ιστορία του “Nucky” Thompson, πολιτικού παράγοντα της πόλης – και αδίστακτου γκάνγκστερ. Ο ήρωας είναι βασισμένος στον Enoch “Nucky” Johnson, ο οποίος ήταν ο απόλυτος άρχων του Ατλάντικ Σίτι, μετατρέποντας την πόλη σε ένα καταφύγιο από την ποτοαπαγόρευση, έναν παράδεισο για παρανόμους όπου επιτρεπόταν το αλκοόλ, ο τζόγος και η πορνεία. Αλλά είναι αδύνατον να φανταστείς ότι ο “αληθινός” Nucky είναι πιο αληθινός από αυτόν που έχει πλάσει ο Buscemi, βουλώνοντας το στόμα όσων θεωρούν ότι δεν του ταιριάζει ένας ρόλος που θεωρητικά θα ταίριαζε σε έναν Al Pacino. Σκληραίνοντας την έκφραση του προσώπου του και με μια στάση του σώματος που τον κάνει να φαίνεται ψηλότερος από όλους, ο Nucky Thompson του Buscemi είναι μια μορφή που κατακτά κάθε χώρο στον οποίο μπαίνει, απαιτώντας την προσοχή και τον σεβασμό όλων. Βοηθά βέβαια και το ότι είναι πάντοτε ντυμένος στην τρίχα. Οι σκηνές όπου ο βοηθός του, ο Eddie τον βοηθά να ντυθεί, μπορούν να φέρουν μια fashionista σε οργασμό, εστιάζοντας σε λεπτομέρειες όπως το σκληρό κολάρο με την καρφίτσα, οι καλτσοδέτες, τα δίχρωμα παπούτσια με τις τρυπίτσες, οι λουλουδάτες γραβάτες, τα ριγέ κοστούμια με γιλέκο και τα καπέλα. Κανονικό ρετρό-μοδίστικο πορνό, που γίνεται πιο ερεθιστικό με τις αντίστοιχες σκηνές όπου ντύνονται οι γυναίκες, φορώντας πέπλα εσωρούχων κάτω από τα φορέματα του μεσοπολέμου.

Κάπως έτσι, η σειρά – που αποκτά με κάθε επεισόδιο ακόμη μεγαλύτερο κοινό και ακόμη μεγαλύτερο σεβασμό από τους κριτικούς – έχει αρχίσει να αναδεικνύεται σε ένα είδος trend – setter, κάνοντας για την εποχή της ποτοαπαγόρευσης ό,τι έκανε το “Mad Men” για τα ’60s. Ξαναφέρνει στο προσκήνιο μια αισθητική φανταχτερή και περίτεχνη, μια εποχή όπου οι άντρες ήταν άντρες και γυναίκες ζουμερά θηλυκά, μια εποχή με πέρλες, κορσέδες, μεταξωτές κάλτσες και ηδυπάθεια, μια εποχή που ακόμη και σκληροτράχηλοι γκάνγκστερ περνούσαν χρόνο μπροστά στον καθρέφτη, φροντίζοντας να είναι η εμφάνισή τους στην εντέλεια.

Το ότι μια σειρά που περιγράφει τα χρόνια πριν το κραχ καταφέρνει να μιλήσει σε ένα κοινό που ζει στο πετσί του μια παρατεταμένη οικονομική κρίση (στις ΗΠΑ μετρά ήδη τρία χρόνια), δεν αποτελεί έκπληξη. Η έκπληξη είναι ότι, στην πορεία, κατάφερε να κολλήσει – σαν μεταδοτικό ιό – την αισθητική της στις βιτρίνες και τις πασαρέλες. Η ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι όλο αυτό το κατάφερε ένας πρώην λέτσος λούζερ ονόματι Steve Buscemi.

ΠΗΓΗ:http://www.pkool.gr