Η Ελλάδα εξαιτίας της θέσης, της φύσης και της γεωγραφίας της είναι καταδικασμένη να είναι μια εξωστρεφής χώρα. Είναι η είσοδος και η έξοδος μιας μεγάλης αναπτυγμένης ηπείρου, της Ευρώπης. Αυτό καθόρισε την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Στην Ευρώπη ανήκουμε γεωγραφικά, εκεί οφείλουμε στον εαυτό μας να ανήκουμε πολιτικά και οικονομικά, αν δεν θέλουμε να αφήσουμε τη χώρα μας στο έλεος της ανασφάλειας και της προστασίας από κάθε λογής μεγάλη ή μικρή διεθνή δύναμη. Πρέπει να δούμε καθαρά ότι το μέλλον μας δεν μπορεί να είναι ξεχωριστό από το παρελθόν μας. Η Ελλάδα έκανε ιστορικά την επιλογή να συμμετέχει σε μια μεγάλη πολιτική και οικονομική Ένωση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι ως προστατευόμενη μικρή χώρα, αλλά ως ισότιμο μέλος.
Η έξαρση των εθνικιστικών κορονών το μόνο που κάνει είναι να θολώνει τον καθαρό νου που οφείλουμε να έχουμε όταν λαμβάνουμε αποφάσεις συλλογικά για το μέλλον του τόπου. Ο εθνικισμός και η μισαλλοδοξία που κυριαρχεί στη ρητορική από κάποιες πολιτικές δυνάμεις –ακόμη και αυτές που αυτοπαρουσιάζονται ως δυνάμεις που στοχεύουν στην πρόοδο, όπως η Νέα Δημοκρατία– το μόνο που μπορούν να εγγυηθούν για τη χώρα είναι την απομόνωση και την εσωστρέφεια. Δεν είναι πατριωτισμός να προσπαθείς να παρουσιάσεις τη συμμετοχή της χώρας με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως υποτέλεια. Όταν το κάνεις οφείλεις να έχεις απαντήσεις σε ερωτήματα όπως πού θα βρεις συνεργασία για να προστατεύσεις τα σύνορά σου, πού θα βρεις αγορές να πουλήσεις τα προϊόντα σου, πού θα βρεις πολλαπλασιαστές και της δικής σου φωνής όταν λαμβάνονται αποφάσεις για τις παγκόσμιες εξελίξεις στην πολιτική, την οικονομία, την προστασία του περιβάλλοντος, την ανακατανομή του παγκόσμιου πλούτου.
Οι αυτοπαρουσιαζόμενοι, σήμερα, ως «πατριώτες σπρώχνουν τη χώρα σε επικίνδυνα και σκοτεινά μονοπάτια. Και αυτό δεν είναι άσχετο από τις εναλλακτικές που προτείνουν ακόμη και στο μεγάλο οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Με ελαφρά την καρδία μιλούν για επιστροφή στη δραχμή. Τα οφέλη από τη συμμετοχή μας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση ξεπερνούν τη συναλλαγματική ισοτιμία και το νόμισμα που χρησιμοποιούμε στις καθημερινές μας συναλλαγές. Ναι, το ευρώ δημιουργεί περιορισμούς στη νομισματική μας πολιτική. Αλλά ταυτόχρονα τοποθετεί την Ελλάδα στο ίδιο κέντρο λήψης αποφάσεων με τις πιο ισχυρές οικονομικές δυνάμεις. Την ώρα που η έξοδός μας από το ευρώ θα σημαίνει πλήρη αδυναμία να αγοράζουμε βασικά προϊόντα, όπως καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα όχι γιατί δεν μας φτάνουν τα λεφτά, αλλά γιατί αυτά τα προϊόντα δεν θα περνούν καν τα σύνορά μας, δεν θα μπορέσει να μας σώσει μια ασπίδα στολισμένη με δραχμές. Την ώρα που κάτι τέτοιο θα σημαίνει απομόνωσή μας από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, δεν θα μας βοηθήσει να βγούμε να φωνάζουμε ότι όλος ο κόσμος χρωστάει τη δημοκρατία στην Ελλάδα.
Μπορούμε να δούμε την κατάσταση με ψυχραιμία. Πατριωτισμός δεν είναι να δανείζεσαι για να καταναλώνεις περισσότερα από όσα παράγεις. Γιατί το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών και η φθίνουσα ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας δεν δείχνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το γεγονός ότι από τα 100 ευρώ κατανάλωσης μπορώ να καλύψω μόνο τα 2/3 από εγχώρια παραγωγή και αυτό με κάνει να χρεώνομαι στο εξωτερικό. Πατριωτισμός δεν είναι να λες μπορώ για πάντα να συντηρώ ένα δημόσιο τομέα με δανεικά από τα παιδιά μου. Ούτε βέβαια είναι πατριωτισμός να λες «δεν πληρώνω».
Σε αυτές τις εκλογές, αλλά κυρίως τις μέρες και τους μήνες που θα ακολουθήσουν δεν χρωστάμε να αποδείξουμε τον πατριώτισμό μας σε κανέναν άλλο παρά μόνο στον εαυτό μας. Και όλοι μαζί στη χώρα μας βάζοντας πλάτη. Και το «όλοι μαζί» δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά η ουσία. Ο επιχειρηματίας με τη συνέπεια που θα δείξει απέναντι στις υποχρεώσεις του στο κράτος και την προσπάθεια που θα κάνει για να κρατήσει την επιχείρηση και τις θέσεις εργασίας του. Ο δημόσιος υπάλληλος με τη δουλειά που θα κάνει, ακόμη και με μικρότερο μισθό. Ο έμπορος με τη μείωση των τιμών. Η νοικοκυρά με την ορθολογική επιλογή καλών, φθηνών και ελληνικών προϊόντων. Ο αγρότης με τον αγώνα του να παράξει ποιοτικά προϊόντα και φθηνά.
Η κυβέρνηση που θα προκύψει από αυτές τις εκλογές έχει τεράστια ευθύνη να εξηγήσει και να εμπνεύσει. Να εξηγήσει γιατί γίνονται όλες αυτές οι θυσίες, να αποδεικνύει καθημερινά με αριθμούς και με στοιχεία ότι οι θυσίες πιάνουν τόπο. Να εμπνεύσει μια πληγωμένη ελληνική κοινωνία που πιάνει τα όριά της και κατ’Α επέκταση τα άκρα να εμπιστευθεί ξανά το κράτος και την πολιτική. Το πολιτικό σύστημα, κάθε πρόσωπο που σήμερα ζητά και θα λάβει την ψήφο και την εμπιστοσύνη των πολιτών πρέπει να είναι διατεθειμένο να πάρει αποφάσεις και να κάνει επιλογές δύσκολες. Επιλογές που αποδεικνύουν τον πατριωτισμό στην πράξη και στο αποτέλεσμα για τη χώρα, την τοπική κοινωνία και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά.
smartpost.gr
smartpost.gr

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου