Ο Μίστερ 10% της ΔΕΗ

Ξεπερνούν τις 150 οι εταιρείες που περιλαμβάνονται στο παγκόσμιο χαρτοφυλάκιο επενδύσεων της Silchester, του fund που κατέχει πλέον το 10,21% της ΔΕΗ και το οποίο ελέγχεται κατά το ήμισυ από του ζάπλουτο βρετανό επιχειρηματία Στίβεν Μπατ.

Πρώην στέλεχος του επενδυτικού οίκου Morgan Stanley, ο Μπατ, πήρε το 1994 την απόφαση να ρισκάρει και μαζί με τον Μίκαελ Κόουαν, επίσης εργαζόμενο τότε στον αμερικανικό κολοσσό, προχώρησαν στο «στήσιμο» της Silchester International, μιας εταιρείας που μέσα σε 17 χρόνια κατάφερε να επενδύσει σε αρκετά γνωστά ονόματα διεθνώς, όπως η βρετανική εταιρεία παραγωγής ζάχαρης Tate & Lyle, η αλυσίδα βιβλιοπωλείων WH Smith, τα σούπερ μάρκετ Delhaize Group και η αλυσίδα φαρμακείων Boots....

Με έδρα της το Μέιφερ, την πιο ακριβή συνοικία στο κέντρο του Λονδίνου, η εταιρεία χαρακτηρίζεται από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ως «low profile» - όπως άλλωστε και ο ίδιος ο Μπατ - ενώ διακρίνεται για τις πολύ καλές αποδόσεις που επιτυγχάνει με τις τοποθετήσεις της. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου, η Silchester φέρεται να έχει πετύχει ετήσιες αποδόσεις της τάξης του 15% για περίοδο πάνω από 13 χρόνια, ακόμη και εν μέσω διεθνών χρηματοπιστωτικών κρίσεων, σαν εκείνη του 2008, όταν τα περισσότερα hedge funds κατέγραφαν τις χειρότερες αποδόσεις σε επίπεδο δεκαετίας.

Γιατί ΔΕΗ… Τι «είδαν» ωστόσο οι βρετανοί διαχειριστές της Silchester στην περίπτωση της ΔΕΗ, που με διαδοχικές τοποθετήσεις στη μετοχή της τα δύο τελευταία χρόνια ελέγχει πλέον το 10,21% της επιχείρησης, όντας ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχός της, πίσω από το ελληνικό Δημόσιο;

Εκτός των πολύ χαμηλών επιπέδων στα οποία κινείται η μετοχή της (κάτω από τα 6 ευρώ για μεγάλο διάστημα), η απάντηση προφανώς βρίσκεται στις προοπτικές που παρουσιάζει η εταιρεία, ενόψει και της επικείμενης ιδιωτικοποίησής της. Του ρόλου, δηλαδή, που θα μπορούσε να παίξει σε αυτήν ένας στρατηγικός επενδυτής (κατεύθυνση προς την οποία άλλωστε κινείται η κυβέρνηση), καθώς επίσης των ευρύτερων ευκαιριών που παρουσιάζονται τόσο στα Βαλκάνια όσο και στον τομέα των ΑΠΕ, όπου για παράδειγμα η ΔΕΗ σχεδιάζει το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στον κόσμο.

«Δεν σχολιάζουμε οποιαδήποτε κίνηση που έχει σχέση με την επενδυτική μας πολιτική και τις επιχειρήσεις που συγκαταλέγονται στο portfolio μας», απαντά η εταιρεία σε επικοινωνία που είχε το «Χρήμα» μαζί της, παραπέμποντας απλώς στις πληροφορίες που υπάρχουν στην ιστοσελίδα της. Στελέχη ωστόσο της ΔΕΗ, που γνωρίζουν τη Silchester αφού κατά καιρούς έχουν κάνει αρκετές παρουσιάσεις του προφίλ της στους βρετανούς διαχειριστές, μιλούν για ένα fund με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, που ουδεμία σχέση έχει με τις ευκαιριακές τοποθετήσεις των «επιθετικών» hedge funds.

Με χαμηλό προφίλ. Δημοσιεύματα της «Sunday Times» μιλούν για έναν «μάλλον συντηρητικό επενδυτή που πολύ σπάνια επεμβαίνει επιθετικά στις αποφάσεις που παίρνει το μάνατζμεντ των εταιρειών τις οποίες ελέγχει». Σε παλαιότερο δημοσίευμα των «Sunday Times» με τίτλο «Ενας fund manager του City με χαμηλό προφίλ», επισημαίνεται ότι ο Στίβεν Μπατ επιχειρεί το τελευταίο διάστημα να αλλάξει αυτή την εικόνα για τον εαυτό του, και στο πλαίσιο αυτό έδωσε στην εφημερίδα συνέντευξη. «Δεν θέλω η Silchester να θεωρείται ως ένα μυστικοπαθές fund, γιατί αυτό δεν απέχει και πολύ από το να δημιουργήσει την εντύπωση μιας απειλητικής, όσον αφορά στην επενδυτική της πολιτική, εταιρείας», εξηγεί ο Μπατ. Και προσθέτει πως η μόνη αιτία που δεν αναζητά η εταιρεία του τη δημοσιότητα είναι επειδή ακριβώς θεωρεί πως οι πελάτες της δεν θα έχουν το παραμικρό όφελος από κάτι τέτοιο.

Η εταιρεία έχει πάρει την ονομασία της από το χωριό όπου ο Μπατ διατηρεί την εξοχική του κατοικία, και εξασφάλισε στην ουσία τα πρώτα της επενδυτικά κεφάλαια διαχειριζόμενη τα αποθεματικά ύψους 200 εκατ. δολαρίων του ταμείου των δημοσίων υπαλλήλων στο Μιζούρι των ΗΠΑ.

Ξένα δημοσιεύματα αλλά και κατά καιρούς χρηματιστηριακές ανακοινώσεις τη φέρνουν να έχει συμμετοχές (εκτός των Tate & Lyle, WH Smith και Delhaize), στην εφημερίδα «South China Morning Post», στη βρετανική ζυθοποιία Wolves & Dudley, στη φίρμα εντομοκτόνων Rentokill, στην αυστραλιανή Jardine Lloyd Thomson, στην Electric Components, στην Amer Group κ.α. Σύμφωνα μάλιστα με κάποιες πληροφορίες, το συγκεκριμένο fund διαχειρίζεται και κεφάλαια αμερικανικών πανεπιστημίων.

Πηγή:http://www.tanea.gr