Ξενάγηση στο United Center

Ο απεσταλμένος του NBA Greece στο Chicago, Νίκος Παπαϊωάννου, μας ξεναγεί στο "United Center" και περιγράφει τη νέα αύρα που ξεχύνεται στην "πόλη των Ανέμων".

Μετά από 13 ώρες ταξίδι και τρίωρο στασίδι σε ουρά για τον έλεγχο των διαβατηρίων παρέα με δεκάδες Κινέζους, η θέα του United Center, δεν έμοιαζε απλά, αλλά ήταν λύτρωση!

Έχοντας μετρήσει καμιά τριανταριά επισκέψεις, από το 1996 μέχρι σήμερα, νιώθω το …σπίτι που έχτισε ο Michael Jordan, πιο οικείο από το ΣΕΦ και το ΟΑΚΑ. Έχει μια ζεστασιά αυτό το γήπεδο. Από την ώρα που θ’ ανοίξει κάποιος την περίφημη Gate 3 1/2 , όπου είναι η είσοδος για τους εκπροσώπους του τύπου. Πάνω στην λεωφόρο Madison και παραπλέυρως από το άγαλμα του Jordan. Οι κινήσεις είναι πάντα μηχανικές. Πρώτα μια ματιά στο άγαλμα, όχι επειδή φοβάμαι μην το έχει πάρει κανείς. Γίνεται αυθόρμητα και αυτόματα. όπως όταν μπαίνεις στην εκκλησία, όπου η πρώτη σου κίνηση είναι ν’ ανάψεις ένα κερί.

Και μετά περνάμε το κατώφλι της Gate 3 ½. Χαιρετούρες στους φύλακες που...

στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι οι ίδιοι από το 1996 κι ένα κατεβατό σκαλιά μέχρι τον κεντρικό διάδρομο. Δεξιά στροφή και … τσουπ η ιστορία των Bulls στο πιάτο: Ο Michael Jordan, o Scottie Pippen, o Dennis Rodman και o Toni Kukoc “ντύνουν” τον εξωτερικό τοίχο των αποδυτηρίων. Κι εκεί που τελειώνουν οι φωτογραφίες, ξεφυτρώνει η μαύρη πόρτα με το σήμα των Bulls και την επιγραφή: “AUTHORIZED PERSONNEL ONLY”.

Στην καρέκλα δίπλα ο John Kapps, μέλος της προσωπικής ασφάλειας του Michael Jordan από το 1985. Έχει πατήσει τα 75, συνταξιούχος αστυνομικός της δίωξης ναρκωτικών. Ήταν μεν στην ασφάλεια του Air, αλλά τον πλήρωναν οι Bulls., για τους οποίους δουλεύει ακόμα. Λεβέντης με μυαλό ξυράφι. Δεν του ξεφεύγει τίποτε. Σταματάω μπροστά του και του εκθειάζω το…μουσταρδί κοστούμι. Ως πλακατζής μου απαντάει: “Μα καλά άκουγα στις ειδήσεις ότι χρεοκωπήσατε. Πώς ήρθες εδώ;”. Ταυτόχρονα απλώνει το χέρι για high five και μου λέει: “O Derrick ξανάδωσε ζωή στην ομάδα τα τελευταία τρία χρόνια. Ξέρεις κάτι; Νιώθω στην αύρα του κόσμου, όπως ακριβώς ένιωθα την εποχή που έπαιζε ο Money”.

 

Ποιος είναι ο Money; Μα φυσικά ο Michael Jordan. Στο στενό του κύκλο, που αποτελούνταν από 3-4 σωματοφύλακες, καμιά εικοσαριά χρόνια μεγαλύτερούς του, τον φώναζαν πάντοτε έτσι. Επειδή στο παιχνίδι του έβγαζε την ίδια σιγουριά μ’ εκείνη που σου δίνει το ζεστό χρήμα στο χέρι.

Το περπάτημα στο διάδρομο που οδηγεί στον αγωνιστικό χώρο του United Center συνεχίζεται και τα πρόσωπα δεξιά και αριστερά παραμένουν οικεία. Ο Bill Wennington, o Stacey King, o Randy Brown, o Paxson, o Bob Love και φυσικά ο Scottie Pippen. Μια οικογένεια που πάντοτε, μ’ εξαίρεση το καλοκαίρι του 1998 όπου βλακωδώς διέλυσε πρόωρα τη δυναστεία, κρατά όλα τα μέλη δίπλα της. Ακόμα και μετά το μπάσκετ.

Μα τελικά η ιστορία δεν είναι μόνο τα τρόπαια, αλλά και όσοι ίδρωσαν γι’ αυτά. Και πάνω απ’ όλα το πώς τιμά η ομάδα εκείνους που τη δόξασαν. Οι Bulls λοιπόν, όπως και οι Celtics, οι Lakers και οι Knicks ξέρουν πώς να τιμούν το παρελθόν τους, έτισ ώστε το παρόν τους να νιώθει πάντα σίγουρο για το μέλλον. Εκτός από το άγαλμα του Jordan, μπροστά από το United Center, υπάρχουν μέσα σε αυτό, οι προτομές του Scottie Pippen και του αείμνηστου Johnny “Red” Kerr. Ψηλά στην οροφή δίπλα και πίσω από τα λάβαρα των 6 πρωταθλημάτων, είναι αναρτημένα τα λάβαρα των παικτών που έχουν αποσυρθεί οι φανέλες τους (Jordan, Pippen, Love και Jerry Sloan), αλλά και του Phil Jackson και του Jerry Krause.

 

Οσο για τα 6 χρυσά τρόπαια; Αυτά δεν κάθονται ξεχασμένα σε κάποια βιτρίνα στα γραφεία της ομάδας. Αντιθέτως είναι τοποθετημένα για…λαϊκό προσκύνημα, στο πιο κεντρικό σημείο του United Center, ακριβώς μπροστά από την έξοδο της μπουτίκ των Bulls.

Στο United Center, όπως βέβαια και στο Staples Center, στο TD BankNorth Garden και στο Madison Square Garden, ξεχειλίζει ο σεβασμός στην ιστορία, που δεν είναι άλλη από τα πρόσωπα που την έγραψαν κι εξακολουθούν να τη γράφουν. Οποιος από εσάς έχει πάει καταλαβαίνει τι ακριβώς εννοώ ή μάλλον τι ακριβώς νιώθω σε αυτά. Οσοι δεν είχατε την τύχη να επισκεφτείτε κάποιο από αυτά τα γήπεδα, βάλτε το στο πρόγραμμα. Αλλωστε τι πιστοί του ΝΒΑ θα είστε αν δεν επισκεφτείτε την Μέκκα του; Στο Σικάγο, στο Λος Αντζελες, στη Βοστώνη ή στη Νέα Υόρκη.