«Τον μισθό σου ή τη ζωή σου»

Το μήνυμα φτάνει στους παραλήπτες του με ένα τηλεφώνημα σε ένα σχολείο, με ένα μάτσο φωτοτυπίες που πετάει κάποιος σε ένα άλλο, με ένα κρεμασμένο πανό έξω από ένα τρίτο. Το αίτημα είναι το ίδιο: οι δάσκαλοι έχουν περιθώριο ώς την 1η Οκτωβρίου για να αρχίσουν να δίνουν τον μισό τους μισθό στις συμμορίες. Εάν δεν το κάνουν, κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους. Οι εκβιασμοί είναι η νέα βιομηχανία που ανθεί στο Μεξικό, όπου τα κρούσματα έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί από το 2004. Για κάποιους αναλυτές, πρόκειται για μια απρόσμενη συνέπεια του πολέμου που κήρυξε η κυβέρνηση στα καρτέλ των ναρκωτικών το 2006: καθώς τα μεγάλα καρτέλ κατακερματίζονται, οι συμμορίες του δρόμου που εκπαιδεύτηκαν σε απειλές και βία εξασκούν τις ικανότητές τους σε νέα επιχειρηματικά πεδία....

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ. Αλλά η απειλή εις βάρος των δασκάλων οδηγεί το επάγγελμα σε νέα επίπεδα. Από τη στιγμή που εκτοξεύθηκαν οι πρώτες ανώνυμες απειλές τον περασμένο μήνα, όταν οι μαθητές γύρισαν στα θρανία έπειτα από τις καλοκαιρινές τους διακοπές, εκατοντάδες σχολεία έχουν κλείσει. «Σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται για χρήματα. Πρόκειται για ζήτημα ζωής ή θανάτου», είπε ο δάσκαλος Αλεχάντρο Εστράντα, ενώ διαδήλωνε με εκατοντάδες συναδέλφους του στην παραλιακή λεωφόρο του Ακαπούλκο την περασμένη εβδομάδα. «Εάν δεν πληρώσεις, πεθαίνεις», προσθέτει.

Η ξεκάθαρη εντολή σε αυτά τα μέρη είναι ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν προστασία: γιατροί, οδηγοί ταξί, καταστηματάρχες. «Ερχονται κάθε εβδομάδα κι εσύ πληρώνεις επειδή ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα σου τύχει», ψιθυρίζει μια ανθοπώλισσα στην αγορά Εμίλιο Ζαπάτα, όπου τα κλειστά μαγαζιά και τα κλειστά σχολεία της περιοχής μαρτυρούν τον φόβο που επικρατεί. «Ολοι πιστεύουν ότι έχουν μπει στο στόχαστρο αυτές τις ημέρες», προσθέτει ενώ αρνείται να πει το όνομά της επειδή φοβάται ότι εκείνοι που της παίρνουν για προστασία κάπου είκοσι δολάρια την εβδομάδα μπορεί να μάθουν ότι μίλησε.

Αντίθετα, όμως, με τις υπόλοιπες επαγγελματικές τάξεις που φαίνεται να υποφέρουν σιωπηλά, οι δάσκαλοι ανήκουν σε ένα πανίσχυρο συνδικάτο, το οποίο μπορεί εύκολα να διοργανώσει μεγάλες πορείες διαμαρτυρίας. Τον τελευταίο μήνα, το απεργιακό κύμα εξαπλώθηκε σε σχολεία που δεν έχουν λάβει απειλές αλλά που αποφασίζουν να κλείσουν σε ένδειξη συμπαράστασης ή επειδή οι εργαζόμενοι σε αυτά απλώς φοβούνται ότι θα είναι τα επόμενα θύματα. «Εχουμε κατατρομάξει», παραδέχεται μια δασκάλα που συστήνεται ως Νοέμι. «Είμαστε στο στόχαστρο επειδή έχουμε έναν μισθό σχετικά πιο σταθερό σε σχέση με τους υπόλοιπους».

Το κύμα εκβιασμών τράβηξε την προσοχή τον περασμένο μήνα όταν άγνωστοι που πιθανότατα δουλεύουν για το καρτέλ ναρκωτικών «Ζέτας» έβαλαν φωτιά στο καζίνο του Μόντερεϊ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 52 άτομα. Σύμφωνα με τις Αρχές, ο εμπρησμός ήταν η απάντηση του καρτέλ στην άρνηση της διεύθυνσης του καζίνου να αυξήσει το ποσό της προστασίας.

Η στρατηγική που ακολούθησε η κυβέρνηση του Μεξικού για να αντιμετωπίσει τα καρτέλ ήταν να σπάσει τις μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις σε μικρότερα κομμάτια. Αλλά όταν οι βίαιες συμμορίες αποκόβονται από τους βαρόνους των ναρκωτικών αναζητούν νέες πηγές προσόδων, επισημαίνουν οι ειδικοί. Οι εκβιασμοί είναι ο τρόπος που ενέχει τους μικρότερους κινδύνους. «Τρεις ή τέσσερις ένοπλοι άνδρες μπορούν να ισχυρίζονται ότι ανήκουν στο "Ζέτας" και να εκβιάζουν», επισημαίνει ο Γκιγιέρμο Ζεπέντα, ειδικός σε θέματα ασφαλείας που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο των Ιησουιτών της Γκουαδαλαχάρα. Στην πολιτεία του Χαλίσκο, λέει, οι καταστηματάρχες προτίμησαν να κλείσουν τα καταστήματά τους από το να πληρώσουν προστασία και να ζουν με τα χρήματα που τους στέλνουν συγγενείς τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΤΑ ΚΑΡΤΕΛ. Το φαινόμενο των εκβιασμών έχει εξαπλωθεί ακόμη και σε περιοχές του Μεξικού που δεν είχαν ζήσει τον πόλεμο των καρτέλ. Κι αυτό γιατί «οι εκβιασμοί είναι η καλύτερη μπίζνα μετά το λαθρεμπόριο ναρκωτικών», όπως σημειώνει ο Εντουάρντο Γκουερέρο, αναλυτής σε θέματα ασφαλείας που δραστηριοποιείται στην Πόλη του Μεξικού. Οι εκβιασμοί, ωστόσο, προκαλούν κοινωνική οργή. Και αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θέλουν να δουν οι ναρκοβαρόνοι. Ετσι, μερικά από τα πιο γνωστά καρτέλ ναρκωτικών διατηρούν αποστάσεις από αυτή την πρακτική. Τα 35 πτώματα που αφέθηκαν σε κεντρική λεωφόρο της Βερακρούς είναι αποτέλεσμα αυτής της διαφωνίας. Δράστες ήταν μέλη του καρτέλ «Νέος Λαός» και θύματα εκβιαστές του «Ζέτας»

Πηγή:http://www.tanea.gr